YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/390
KARAR NO : 2019/3508
KARAR TARİHİ : 29.05.2019

Mahkeme :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
CMK’nın 223. maddesinin 7. fıkrasında, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmü öngörülmüştür. Somut olayda, sanık hakkında, 15.02.2010 tarihinde ele geçirilen suç konusu esrar nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Alanya 3. Sulh Ceza Mahkemesi’nce 29.03.2011 tarihinde 2010/677 esas ve 2011/172 sayılı karar ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uyması üzerine Mahkemece 15.02.2013 tarihinde 2010/677 esas ve 2011/172 ek karar ile sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verildiği, aynı tarihli ve aynı olaydan kaynaklanan eylem nedeniyle Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesince 04.11.2010 tarihinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat kararının, yargılamaya konu eylemin Alanya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/677 esas sayılı dava dosyasına konu eylem ile bir bütün halinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu, tek olan fiilin ikiye ayrılamayacağı gerekçesiyle Dairemizce, 04.07.2012 tarihinde 2011/12986 esas ve 2012/12958 sayılı karar ile bozulmasına karar verildiği, Alanya 2. Ağır Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu 23.05.2013 tarihinde 2012/124 esas ve 2013/116 sayılı karar ile sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymaması nedeniyle Mahkemece 28.10.2013 tarihinde 2013/250 esas ve 2013/262 sayılı karar ile sanığın TCK’nın 191/1, 62, 50 ve 52. maddeleri gereğince 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında CMK’nın 223. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, önceden verilmiş kesin hüküm sebebi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.