YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/13703
KARAR NO : 2020/5779
KARAR TARİHİ : 19.10.2020
Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm : Mahkumiyet
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Bozmaya uyulduğu ve yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak gerçekleştirildiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesi’nin 06.05.2019 tarih ve 2017/917 esas, 2019/2701 karar sayılı ilamı ile bozularak ortadan kaldırılan ve aleyhe temyiz bulunmayan 07.03.2014 tarihli ilk hükümde sanık hakkında verilen adli para cezasının 4 eşit taksitle ödenmesine karar verildiği, uyulan bozma kararı doğrultusunda yeni bir hüküm kurulduktan sonra 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan taksit sayısının belirtilmesi ile yetinilmesi yerine aleyhe sonuç doğuracak şekilde hükmolunan adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilmesine takdiren yer olmadığına karar verilmesi,
2) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK’nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
1)Hüküm fıkrasında adli para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına ilişkin kısmındaki “verilen para cezasının miktarı, ekonomik koşullar ve infaz aşamasında yapılabilecek olan taksit sayısı gözetilerek sanığa verilen adli para cezasının TCK’nun 52/4 maddesi gereğince taksitlendirilmesine takdiren yer olmadığına” ilişkin ibarenin çıkartılması ve yerine 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek “ sanık hakkında hükmolunan 1500,00 TL adli para cezasının 5237 sayılı TCK 52/4 md göre birer aylık 4 eşit taksitle tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının tahsiline, adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ibaresinin eklenmesi,
2) TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişikliklerden sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,
Suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.