Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2020/1963 E. 2020/6239 K. 02.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1963
KARAR NO : 2020/6239
KARAR TARİHİ : 02.11.2020

Mahkeme : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi
Suçlar : a) Zincirleme olarak uyuşturucu madde ticareti yapma (Sanıklar Saffet ve Ramazan hakkında)
b) Uyuşturucu madde ticareti yapma (Sanık … hakkında)
Hükümler : 1- Mahkûmiyet: Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/11/2017 tarih, 2017/145 esas ve 2017/345 sayılı kararı
2- İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak mahkûmiyet: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
A) Sanık … hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılarak yeniden kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:
Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın Alanya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü’nden gönderdiği 27.04.2020 havale tarihli dilekçesindeki “…Temhiz hakkımdan feragat edip dosyamın onanıp tebliğ edilmesini istiyorum…” şeklindeki talebinin temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,
B) Sanıklar Ramazan ve Faruk hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerinin kaldırılarak yeniden kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:
5271 sayılı CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,
Sanık …’ın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olması ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesinde yapılan değişiklikler ile yine 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddeye göre, koşullarının oluşması durumunda “davanın düşmesi” ve “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 02/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.