YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7178
KARAR NO : 2023/9278
KARAR TARİHİ : 31.10.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 tarihli, 2014/195 Esas, 2014/255 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un (2313 sayılı Kanun), 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü ve 58 inci uyarınca maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkındaki yakalama emrine istinaden aranmakta iken, sanığın ikametinde bulunduğu ayrıca ikametinde satışa hazır halde esrar maddesi bulundurduğuna ilişkin ihbar gelmesi üzerine söz konusu adrese gidilerek sanığın yakalandığı, ayrıca evde yapılan aramada bir ilaç şişesinin içerisinde bir kaç adet hint keneviri tohumunun, evin çatı kısmında saksı içerisinde 3-5 cm boylarında 9 adet hint kenevirinin, evin arka bahçesinde gübre çuvalının içinde 1418 gram hint kenevirinin ele geçirildiği olayda; saksılar içerisinde ele geçirilen hint keneviri bitkilerinin sanık tarafından ekildiği ve sanığın samimi ikrarına göre esrar elde etmek amacı ile dikildiği konusunda bir tereddüt bulunmadığından, münhasıran kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etmek amacıyla kenevir ekme fiilin sabit olduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ve aynı maddede 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken tekerrüre esas alınan ilam kararda gösterilmemiş, yapılan incelemede sanık hakkında Banaz Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 2010/129 Esas, 2011/265 Karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas sabıkası bulunduğu, bu ilamda da tekerrür hükümleri uygulandığı, ancak mahkeme kararında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 tarihli, 2014/195 Esas, 2014/255 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
31.10.2023 tarihinde karar verildi.