Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2021/12453 E. 2021/11863 K. 16.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12453
KARAR NO : 2021/11863
KARAR TARİHİ : 16.11.2021

İNCELENEN KARARLA
İLGİLİ BİLGİLER
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Temyiz incelemesi müdafiinin süresindeki talebi nedeniyle sanık … yönünden duruşmalı, yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen müdafii gelmeyen sanık … ve diğer sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapıldı.
1- Sanıklar… hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 8.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal hükmünden sonra oluşan duruma göre, sanıklar hakkında 7242 sayılı Kanunla değişik TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. Fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık … müdafiinin duruşmada bildirdikleri sözlü savunmalarının reddiyle, sanık … yönünden resen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA,
2- Sanık … hakkındaki mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
A- Dosya kapsamından, 14/10/2014 tarihinde diğer sanık …’da ele geçirilen uyuşturucu maddenin sanık tarafından verildiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, 21/01/2015 tarihinde hakkında ayrı soruşturma yürütülen …’ta ele geçirilen uyuşturucu maddeyi sanığın diğer sanık … ile birlikte sattığı sabit ise de, 26/02/2015 tarihinde yine diğer sanık … ile birlikte bulundukları evde bulunan uyuşturucu maddeleri 21/01/2015 tarihinden sonra temin ettiğine dair delil bulunmaması nedeniyle Ömer’de ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile ikamette ele geçen uyuşturucu maddelerin aynı bütünün parçaları olduğunun kabulünün gerektiği, bu haliyle sanığın eyleminin tek suç oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinde öngörülen “zincirleme suç” hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
B- TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle yapılan değişiklik nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan, resen de temyize tabi olan hükmün BOZULMASINA,
16/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

17/11/2021 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı Necati Nursal’ın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık … müdafii Av. …’ın yokluğunda, 18/11/2021 tarihinde, açık olarak okundu.