YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2512
KARAR NO : 2024/182
KARAR TARİHİ : 09.01.2024
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/404 E., 2015/906 K.
SUÇ : Kenevir ekme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Balıkesir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2011 tarihli ve 2010/643 Esas, 2011/111 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un (2313 sayılı Kanun), 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğunun, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ve sekizinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 17.03.2011 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.
B. Sanığın 25.06.2014 tarihli 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme eylemi nedeni ile Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli ve 2014/628 Esas, 2015/250 Karar sayılı kararının ihbarı ile dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Balıkesir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli ve 2015/404 Esas, 2015/906 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun’un, 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın ikametinde, kolluk görevlilerince yapılan aramada, hint keneviri bitki parçalarının elde edildiği, uzmanlık raporuna göre hint keneviri bitki parçalarından 331,05 gr. esrar elde edilebileceğinin belirtildiği olayda; sanığın ikrarı, ekspertiz raporu, olay inceleme ve takdir tutanağı, yakalama muhafaza altına alma tutanağı ve ihbar tutanağı birlikte değerlendirildiğinde sanığın izinsiz hint keneviri yetiştirdiği ve üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle sanığın kenevir ekme suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “ daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği;
keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı ve ele geçirilen esrardan dolayı sanık hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu”ndan dolayı ayrıca yargılama yapıldığı anlaşılmakla; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Balıkesir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli ve 2015/404 Esas, 2015/906 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2024 tarihinde karar verildi.