YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4523
KARAR NO : 2023/46
KARAR TARİHİ : 10.01.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilip, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2019 tarihli ve 2019/428 Esas, 2019/449 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 54 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2019/5648 Esas, 2021/41 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm eleştirilip hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,
3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
4. Eksik araştırma ile etkin olmayan soruşturma ve kovuşturma neticesinde karar verildiğine,
5. Ele geçirilen maddelerin bir kısmının sanığa ait olduğuna dair delil bulunmadığına,
6. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın uyuşturucu madde satışı yaptığı yönündeki ihbar üzerine, usulüne uygun şekilde alınan arama kararı ile sanığın evinde ve aracında yapılan arama neticesinde 181,2 gram 4F-MDMB-BINACA içeren uyuşturucu madde ile 29 adet MDMA içeren tabletin ele geçirildiği olayda, sanık hakkında yapılan ihbar ve ihbar ile uyumlu şekilde uyuşturucu madde ele geçirilmesi, sanığın uyuşturucuların bulunduğu ikametine ait kömürlüğü kendisinin gösterdiğini belirtmesi ve olay tutanağının tutanak mümzii tarafından doğrulanması, araçta ve evin kömürlük kısmında ele geçirilen maddelerin benzer nitelikte olması ve miktar itibariyle kişisel kullanım sınırlarını aşması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, evin kömürlük kısmını kendisinin kullandığını söyleyerek o kısımdaki uyuşturucuların ele geçirilmesini sağlayan sanık beyanı yönünden, araçta bulunan uyuşturucu maddeler açısından dahi uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinin sabit olduğunun kabulü ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün suç tarihinin yanlış yazılması ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi hususları eleştirilip, adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmemiş olması nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Mahkemenin temel cezanın belinlenmesinde ve delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12/01/2021 tarihli ve 2019/5648 Esas, 2021/41 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10/01/2023 tarihinde karar verildi.