YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4794
KARAR NO : 2024/16024
KARAR TARİHİ : 15.02.2024

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/156 E., 2016/145 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 17.01.2011 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kaynarca Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Kaynarca Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Kaynarca Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2016 tarihli ve 2015/156 Esas, 2016/145 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; ısrar koşulunun gerçekleşmediğinden bahisle usul ve esas yönünden Kanun’a aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın soruşturma aşamasında 15.01.2011 tarihli beyanında Kaynarca İlçesi … köyünde arkadaşlarıyla beraber bulunduğu esnada birlikte esrar maddesi içtiklerini bildirdiği, bu ifadesiyle sanığın suçunu ikrar ettiği, bu suretle sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanmak suçunu işlediği, sanık hakkında denetimli serbestlik kararı verildiği, sanığın denetim tedbirine uymaması üzerine hakkında dava açıldığı gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Başka suç soruşturması kapsamında mağdur sıfatıyla beyanı alınan sanığın 15.01.2011 tarihli beyanında, şikayetçi olduğu Harun isimli şahsın evinde esrar ikram edildiğini ve içtiğini beyan etmesi üzerine Harun isimli şahısla ilgili başlatılan uyuşturucu madde ticareti soruşturmasından sanığın dosyası tefrik edilerek kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan sanık hakkında 02.04.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği anlaşılmakla; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, olayı müteakip kamu davası açılmadan önce uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan sanığın, daha önce kullandığını söylediği maddelerin ele geçmemesi nedeniyle, niteliklerinin belirlenmesi mümkün olmadığından, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğine dair sanığın soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğini somut bir olgu olarak ortaya koyan, her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kaynarca Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2016 tarihli ve 2015/156 Esas, 2016/145 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.