Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2022/10911 E. 2023/2184 K. 14.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10911
KARAR NO : 2023/2184
KARAR TARİHİ : 14.03.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2021/417 Esas, 2022/17 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2022/418 Esas, 2022/354 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına,

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Hakkında uyuşturucu madde sattığına yönelik ihbar bulunan sanık hakkında yapılan fiziki takipte alıcı tanık …’ın sanığın konakladığı daireye girip çıktığı ve polisleri farkedince bindiği araçtan dışarıya uyuşturucu maddeyi attığı, kolluk ekiplerince usulüne uygun alınan yazılı arama kararına istinaden ikamette yapılan aramada; sentetik kannabinoid türevi uyuşturucu madde ve metamfetamin içeren uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, tanığın soruşturma aşamasındaki müdafii eşliğinde alınan
beyanı, teşhisi, sanığın telefon incelemesinde uyuşturucu madde ticaretini teyit eder nitelikte mesajlaşmaların olduğu ve uyuşturucu madde satmak için çevre arayışında olduğunun anlaşılması, sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkûmiyetinin bulunduğu nazara alındığında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiş ve kullanıcı tanık Baran’a uyuşturucu madde satarak ve ticaret kastı ile uyuşturucu madde bulundurarak sureti ile üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde tekerrür hükümleri uygulanırken ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken birinci kez mükerir sayılması aleyhe istinaf olmadığından eleştirilip, olayda sanıktan ele geçen paranın uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiğinin sabit olmadığı, bu sebeple anılan paranın sanığa iadesi gerekir iken müsaderesine karar verilmesi nedeniyle İlk Derece Mahkemesi bu hüküm yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2022/418 Esas, 2022/354 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.