YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/7998
KARAR NO : 2024/15698
KARAR TARİHİ : 06.02.2024

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi
SAYISI : 2022/116 E., 2022/166 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 27.11.2013 tarihli ve 2013/465 Esas, 2013/714 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uygun davranmaması nedeniyle yeniden yargılama yapılarak 20.11.2014 tarihli ve 2014/430 Esas, 2014/582 Karar sayılı karar ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 23.05.2019 tarihli ve 2018/4728 Esas, 2019/3219 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
B. Bozmadan sonra Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 26.12.2019 tarihli ve 2019/512 Esas, 2019/744 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun’la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7 nci maddenin ikinci fıkrası ve 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 08.01.2020 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.
C. Sanığın denetim süresi içerisinde 18.08.2020 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli ve 2022/116 Esas, 2022/166 Karar sayılı kararı ile sanığın suç tarihi itibarıyla lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık süre tutum dilekçesi vermiştir.
Cumhuriyet savcısının temyiz talebi ise sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımına uğradığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan sanık hakkında eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü
ve yukarı sınırına göre, dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince 5 yıl 4 ay olduğu, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 7 yıl 12 ay olduğu, mahkûmiyet hükmünün verildiği 20.11.2014 tarihinden, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu, ayrıca suç tarihi olan 11.08.2013 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin durma süresi de eklendikten sonra, 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin geçmiş bulunduğu anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli ve 2022/116 Esas, 2022/166 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.02.2024 tarihinde karar verildi.