YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/953
KARAR NO : 2023/2426
KARAR TARİHİ : 20.03.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı
Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.04.2014 tarihli ve 2014/53 Esas, 2014/147 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2014 tarihli ve 2014/53 Esas, 2014/147 sayılı kararının sanıklar …, … … ve … müdafileri ile sanıklar … ve … taraflarından temyizleri üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 14.01.2021 tarihli ve 2017/756 Esas, 2021/367 Karar sayılı kararı ile;
Sanıklar hakkındaki cezaların 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi ve 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
C. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2021/157 Esas, 2021/764 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna,
2. 5271 sayılı Kanun’un 140 ıncı maddesi gereğince ayrı bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme yapılamayacağına,
B. Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
C. Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna,
D. Sanık … müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
E. Sanık …’ın temyiz sebepleri özetle;
Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıkların gizli soruşturmacılara uyuşturucu madde satıkları olaylarda gizli soruşturmacıya DVD ve fotoğraflar incelendiğinde para karşılığında uyuşturucu sattıklarının görüldüğü, savunmalarında gizli soruşturmacının kendilerinden esrar maddesi istediğini, yabancı olduğundan dolayı etrafı bilmediğinden ellerinde kendileri için aldıkları uyuşturucu maddeleri para karşılığı gizli soruşturmacıya verdiklerini beyan etmişlerse de uyuşturucunun satıldığı yeri ve şahısları tarif edip göstermek yerine kendi ellerindeki uyuşturucuyu başkasına satmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu savunmalarının atılı suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kabul edildiği gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A. Sanıklar … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Sanığın yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
B. Sanıklar … …, … ve … Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mahkemenin suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmaları nedeniyle genel delil toplama yetkileri kapsamında içeriğine itiraz edilmeyen tutanakların suçların sübutu için yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
C. Sanıklar … hakkında kurulan hüküm yönünden
5271 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince “alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanıkların üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafii tayininin gerekmediği, ancak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası olarak düzenlendiği, hükmün verildiği 11.11.2021 tarihinde 6545 sayılı Kanun’un yürürlükte bulunduğu ve 5271 sayılı Kanun’un 150 nci maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafii tayinini gerektirdiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
A. Sanıklar … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle 11.11.2021 tarihinde tefhim olunan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra sanık tarafından 19.11.2021 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, temyiz isteğinin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince REDDİNE,
B. Sanıklar … …, … ve … Hakkındaki Hükümlerin İncelenmesinde;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2021/157 Esas, 2021/764 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
C. Sanık … Hakkındaki Hükmün İncelenmesinde;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2021/157 Esas, 2021/764 Karar sayılı kararına yönelik sanık … müdafii ve sanık …’ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, diğer yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.03.2023 tarihinde karar verildi.