Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2010/11356 E. 2010/13841 K. 18.10.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/11356
KARAR NO : 2010/13841
KARAR TARİHİ : 18.10.2010

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının haksahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan yardımların 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde …..Hesabı hakkındaki davanın atiye bırakılması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar hakkındaki davanın ise Kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum Avukatı ile davalılardan…. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve….. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı ile davalı……. sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi gereğince, bağlanan gelirler de yarıya indirilmiş olmakla kurumca bildirilen 15.113,00 TL ilk peşin değerli gelirlerin taleple bağlılık ilkesi gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken hükümde talep dışında kalan kısmı da belirten miktarın daha az belirlenmiş olması isabetsizdir.
Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca temyiz edenin sıfatına göre düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün (1).paragrafındaki “14.613,81 YTL” rakamlarının silinerek yerine “15.113,00 YTL” rakamlarının yazılmasına, gerekçenin ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ……. alınmasına,18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.