YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/24185
KARAR NO : 2013/22428
KARAR TARİHİ : 26.11.2013
Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, 01.12.1985-30.08.1996 arası dönemde hizmet akdine dayalı olarak geçen ancak Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen sigortalı hizmetlerin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkeme, yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davacı avukatı ile davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup dosya içeriğinden; davalı apartman yönetimi kapıcılık hizmetleri işyerinin … sicil numarasıyla 01.01.1965 tarihi itibariyle kapsama alınıp, 31.07.1996 tarihi itibariyle kapsamdan çıkarıldığı, beş katlı ve 14 daireden oluşan apartman işyerinden düzenlenen giriş bildirgesinin tek ve 01.12.1985 tarihli olduğu, 01.12.1985-30.07.1996 arası dönemde davalı işyerinden kısmi bildirimde bulunulduğu, çakışan başka yer çalışması olmadığı gibi ücret bordrosu ve müfettiş denetim raporunun da mevcut olmadığı, davalı işveren tarafından ibraz edilen 01.02.1985 tanzim tarihli belgede; davacının kapıcı ve kaloriferci olarak hizmet vereceği, bu işler için günde üç saat çalışacağı, sabahları ekmek servisi yapıp çöpleri alacağı, kaloriferi zamanında ve belediyenin koyduğu kurallar çerçevesinde yakacağı, bu işler için asgari ücret üzerinden günde 3 saat olmak üzere ayda 26 gün üzerinden 78 saat çalışma karşılığı 10 günlük ücret üzerinden primlerin yatırılacağının kararlaştırıldığı, adi yazılı şekilde düzenlenen belgenin yönetici ve bir tanık tarafından imzalanıp davacının ise parmak iziyle onayladığı, Başkent Doğalgaz Genel Müdürlüğü tarafından apartmanın 1983 tarihinden bu yana doğalgaz hizmetlerinden yararlandığı belirtilmiş ise de bu hususun tam olarak açıklığa kavuşturulmadığı, davacıya Halk Eğitim Merkezi tarafından verilmiş 14.01.1985 tarihli “Kalorifer Ateşçi Belgesi”nin bulunduğu, dinlenen davacı ve davalı tanıklarının çalışmanın varlığını teyit ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, aynı yöndeki bilirkişi raporu dikkate alınarak, apartmanın 1983 tarihinden bu yana doğalgazlı olduğu, kalorifer işi
olmadığından diğer işlerin günlük üç saatlik çalışma ile yapılabileceği, bu çalışmanın aylık 90 saat karşılığı 12 güne tekabül ettiği kabul edilip, bildirime konu dönemde noksan aylar ile hiç bildirim yapılmayan aylar 12 güne tamamlanarak davalı dönemde 501 gün noksan bildirime hükmedilmiştir.
Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya elverişli olmadığı sonucuna varılmaktadır. Bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Davacı, bildirim dışı sürelerin tespitini istediğine göre, öncelikle, davalı apartman işyerinin tapu kayıt belgelerindeki bilgiler belirtilmek suretiyle doğalgaz kullanımının başladığı tarih ilgili Doğalgaz Genel Müdürlüğü ve Belediyeden sorulup açıklığa kavuşturulmalı, apartman karar defteri ile gelir gider defteri davalı işyerinden getirtilerek varsa çalışmaya dair kat malikleri kurulu kararı ile ücret ödeme kayıtları irdelenip değerlendirilmeli, 01.02.1985 tarihli belgede imzası bulunan yönetici ve tanık dinlenmek suretiyle çalışmanın varlığı ve süresine ilişkin beyanları tespit edilmeli, davalı işyerine ait işyeri dosyaları ile dönem bordroları ve varsa ücret bordroları celp edilerek tespit edilecek bordro tanıklarının ifadelerine başvurulmalı, davacının fiili çalışmalarının varlığı ve süresi hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan vermeyecek biçimde belirlenip, toplanan ve toplanacak delillerin sonucuna göre bir karar verilmelidir.
Mahkemece, belirtilen maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde; davacı avukatı ile davalılardan Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 26.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.