YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/2331
KARAR NO : 2013/25996
KARAR TARİHİ : 27.12.2013

Mahkemesi :İş Mahkemesi
No :2011/66-2012/1116

Dava, sürekli işgöremezlik oranının tespiti ve sürekli işgöremezlik gelirinin bağlanmasının reddine ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.
Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Dr. … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davanın yasal dayanağı olan, 506 sayılı Kanunun 19 uncu maddesi hükmüne göre; sürekli iş göremezlik hali sağlık kurulu raporuyla tespit olunur ve sigortalı rapor tarihinden itibaren sürekli işgöremezlik gelirine hak kazanır.
İş kazası nedeniyle bağlanacak iş göremezlik oranının tespitinde izlenecek usul, 5510 sayılı Yasanın 15 inci maddesi ile 506 sayılı Yasanın 109 uncu maddesinde belirlenmiştir.
İş kazası geçiren sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanabilmesi için iş göremezlik derecesinin en az %10 olması gerekir. İş kazası geçiren sigortalıda oluşan iş göremezlik derecesiyle arızaların saptanması için gereken rapor, kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilir. İlgililer verilen raporu yerinde görmezlerse S.S. Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz edebilirler. Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu, 506 sayılı Kanunun uygulanmasından kaynaklanan tıbbi uyuşmazlıkları çözümleyen en üst merciidir. Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğine göre, Yüksek Sağlık Kurulu kararı Kurumu bağlamaktadır. Ancak, Yüksek Sağlık Kurulu kararının Kurum dışında kalan ilgilileri bağlamayacağı, ilgililerin belirtilen kurulun kararına karşı iş mahkemesine dava açabileceği, bu takdirde Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili kürsü konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde rapor alınması gerektiği, 28.06.1976 tarih, 6 Esas, 4 Karar Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gereğidir.
Öte yandan Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/10-390 Esas ve 2010/448 Karar sayılı ilamında benimsendiği üzere; 2659 sayılı Adli Tıp Kanununun Adli Tıp Genel Kurulunun Görevleri başlıklı 15 inci maddesinin “f” fıkrası; “Adli Tıp Genel Kurulu,
… Adli tıp ihtisas kurullarıyla Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konuyla ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceler ve kesin karara bağlar.” hükmünü amirdir.
Somut olayda, Mahkemece, davacının 04.12.2006 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünü % 14,1 oranında kaybettiğinin tespitine karar verilmiş ise de; Sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin Kurumca % 5,1 olarak belirlenmesine karşın, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunca düzenlenen raporda meslekte kazanma gücünde azalma oranının % 14,1 olarak belirlenmesi ve dolayısıyla anılan oranlar arasında çelişkinin varlığı karşısında, 506 sayılı Kanunun 109 uncu maddesi (5510 sayılı Yasanın 15 inci maddesi) kapsamında, bu çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulu tarafından düzenlenecek raporla giderilmesi, ayrıca davalı sigortalının sürekli iş göremezlik başlangıç tarihinin de Adli Tıp Genel Kurulu tarafından tespit edilmesi gerekir.
Yukarıda açıklanan, maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.