YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/25397
KARAR NO : 2014/22966
KARAR TARİHİ : 06.11.2014

Mahkemesi :İzmir 9. İş Mahkemesi
Tarihi :11.11.2013
No :2008/456-2013/638

Dava, iş kazasının tespiti ile sürekli iş göremezlik geliri almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilâmda belirtildiği şekilde iş kazası tespiti istemi yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, sürekli iş göremezlik geliri alma isteği yerinde görülmediği gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.
Hükmün, davalılardan Kurum ve A.. D.. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, Tetkik Hâkimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Husumet konusu, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.
İş kazasının tespiti davası işverenin de hak alanını ilgilendirmekte olup, bu karar ile hükmün uygulayıcısı konumundaki davacı Kurum tarafından yerine getirilebilmesi için, doğru işverene husumetin yöneltilerek davaya devam edilmesi gereklidir.
Eldeki davada, SGK Başkanlığı denetmen raporunda işveren olarak dava dışı Leyla Bağcı’nın belirlendiği anlaşılmakla, öncelikle, kazalı sigortalının işvereninin tereddüde neden olmayacak şekilde, net olarak tespiti ile HMK 124. maddesi gereğince davaya dahil edilmesi, delillerinin toplandıktan sonra da bir karar verilmesi gerekmektedir.
Kabule göre de; Kurumca, davacıya % 21 oranı üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış olmasına rağmen, sürekli iş göremezlik geliri alma isteği yerinde görülmediğinden, reddine şeklinde hüküm kurulması, isabetsiz bulunmuştur.
Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davalılardan Kurum ve A.. D.. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan A.. D..’a iadesine, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.