YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/3834
KARAR NO : 2013/23936
KARAR TARİHİ : 10.12.2013
Mahkemesi :İş Mahkemesi
No :2007/754-2012/1027
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı ile davalılardan …, …, …, … avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddine;
2- Dava; 15.10.2001 tarihli iş kazasında, sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan masrafların tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. Maddesidir. Anılan madde kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, davalılar; Kurumun rücu alacağından kusurlarının varlığı halinde sorumludurlar.
Teselsüle dayanan davalarda; Kurum, sigortalı ya da hak sahiplerine yaptığı sosyal sigorta yardımlarının tümünün tazminini bütün sorumlulardan birlikte veya sorumluların her birinden ayrı ayrı yada sadece birinden istemek hakkına sahiptir. Davacı Kurum davayı Borçlar Kanununun 50 ve 51.maddelerinde yer alan teselsül hükümlerine dayalı olarak ıslah etmiş, şimdilik %75 kurum zararını talep etmiştir.
Hükme esas alınan kusur raporunda; zararlandırıcı sigorta olayında sigortalının %25, davalı işveren ve gerçek kişilerin toplam %75 (davalı gerçek kişilerin sorumlulukları %1’er olmak üzere) oranında kusurlu bulunmuştur.
Mahkemece; davacı Kurum zararının, rücuan tazminine yönelik davanın yargılaması sonucunda karar verilirken; sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan masraflardan oluşan kurum zararının %75’inin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, istem ve kanun gereği olan teselsül hükümlerinin göz ardı edilmesi sonucu, davalı gerçek kişilerin zararın %1’inden sorumlu olduklarına karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hüküm fıkrasında yer alan “% 1’er kusur nispetinde davalılar …, …, …, …, … ve … sorumlu olmak , tamamından da davalı site yöneticiliği sorumlu olmak üzere” ibaresinin silinerek yerine “davalılardan müştereken ve” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan …, …, …, …’dan alınmasına, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.