Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2016/16057 E. 2019/3598 K. 17.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/16057
KARAR NO : 2019/3598
KARAR TARİHİ : 17.04.2019

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, yaşlılık aylığından kesilen Sosyal Güvenlik Destek Primlerinin kesilmemesi gerektiğinin tespitiyle, Sosyal Güvenlik Destek Prim kesintilerinin iadesi istemine ilişkindir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya 4-c kapsamında 15.03.1998 tarrihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının ortağı olduğu I1972 Girişim Emlak İşl. Gıda Paz. İnş. Tur. Ve Tic. Ltd. Şti.’nin 02.04.2001 tarihinde vergi mükellefi olduğu ve mükellefiyetle ilgili ödevlerinin yerine getirmemesi nedeniyle 31.05.2006 tarihinde re’sen terkinin yapıldığı, şirketin ticaret siciline 02.04.2001 tarihinde tescil olduğu, 18.05.2011 tarihinde tasfiyeye geçtiği ve 10.07.2012 tarihinde re’sen terkin edilerek kaydının silindiği anlaşılmaktadır. Mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu, Bağ-Kur kapsamında sorumlu sayılabilmek için vergi kaydının sona ermesinin öneminin bulunmadığı dava dışı şirketin ticaret sicilinden 10.07.2012 tarihinde terkin edildiği, bu nedenle kurum işleminde yasa ve mevzuata aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İncelemeye konu somut olayda, mahkemece davacının sosyal güvenlik destek primi kapsamında olduğu dönemin Vergi Dairesi tarafından bildirilen vergi kaydı başlama ve bitiş tarihine göre belirlenmesi gerektiği, dolayısıyla 31.05.2006 tarihinden sonraki dönem yönünden sosyal güvenlik destek primi tahakkukunun yerinde olmadığı gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.