YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/11956
KARAR NO : 2023/12538
KARAR TARİHİ : 06.12.2023
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/81 E., 2020/469 K.
KARAR : Kısmen kabul
Taraflar arasında yersiz aylıkların tahsili davası hakkında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar verilmiştir.
Mahkeme kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Kurumun 137 342 559 Bağ-Kur numaralı sigortalısı … ’ün 13.06.2001 tarihinde vefatı nedeniyle hak sahibi eşi …’e 8/288117 tahsis numarası ile ölüm aylığı bağlandığını, …’ün 30.07.2002 tarihinde evlendiğini, 24.01.2009 tarihinde vefat ettiğini, ancak kendisine 01.08.2002-28.02.2009 tarihleri arasında hak etmediği toplam 22.853,04 TL tutarında ölüm aylığı bağlandığını, 506 sayılı kanunun ‘eş ve çocuklara aylık bağlanması’ başlıklı 68 inci maddesinin c bendinin V. fıkrasına göre sigortalının dul kalan eşi evlenirse aylığının kesileceğinin belirtildiğini, evlenmesine rağmen sigortalı eşinin ölüm aylığını almaya devam eden …’ e yapılan yersiz ödemelerin 5510 sayılı Kanun’un 96 ncı maddesine göre geri alınacağını, tüm bu sebeplerden ötürü 22.853,04 TL kurum alacağının ödeme ve onay tarihlerinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı … 20.09.2012 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; annesi olan … 19.06.2001 tarihinde vefat etiğini, babasının da bir süre sonra davalı … ile evlendiğini, babasının evlendikten sonra KKTC de yaşamaya devam ettiğini, babasının evlendikten sonra maaş alıp almadığını bilmediğini, aldığı iddia edilen maaştan hiçbir şekilde faydalanmadığını, kendisine annesinin maaşından hiçbir meblağ kalmadığını, babasının mirasından da her hangi bir pay almadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
2. Müteveffa Fatma Soytürk mirasçıları dahili davalılar …, …, …, … beyanlarında: mirası reddettiklerini, bu nedenle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.
III. MAHKEME KARARI
Mahkemenin 21.03.2014 tarih ve 2013/361 Esas, 2014/139 Karar sayılı karar ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Fatma Soytürk vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
2.Daire kararında; Mahkemece, tutanakta belirtildiği şekilde davalılara usulüne uygun tebliğ yapıldığı belirtilmiş ise de ilgililere yapılan gerekçeli hüküm tebliğlerinin incelenmesinde, … için yapılan ön tebliği … isminde birinin aldığı ve bu şahsın … ile alakasının belirtilmediği, … ve … için yapılan ön tebliğler ise kimse tarafından teslim alınmadığından söz konusu tebliğlerin usulüne uygun olmadığı ile dava dilekçesinin de farklı adrese (davalı … adresine) yapıldığı belirgin olduğundan, davalılardan …, … ve … yönünden taraf teşkilinin usulüne uygun olarak sağlanıp göstereceği deliller dinlendikten sonra karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.
B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kısmen kabulü ile 22.853,04 TL kurum alacağının ödeme tarihlerinden itibaren yürütülecek yasal faizleri ile birlikte davalılar …, …, …, …, …’den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı kuruma ödenmesine, dahili davalı … mirasçılarına yönelik davanın reddine dair karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı Kurum vekili, dava ikamesi esnasında müvekkil Kurumdan harç alınmış olması hatalı olduğunu, gerekçeli kararda bu hata giderilmeli ve alınan peşin harç, yargılama gideri olarak değerlendirilerek karşı tarafa tahmiline karar verilmesi gerektiğini, Kurum tarafından yapılan yargılama giderleri eksik, müvekkil Kurum aleyhine hükmedilen yargılama giderleri ise fazla hesaplandığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, yersiz aylıkların tahsili istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
506 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun’un 96 ıncı maddeleri.
3. Değerlendirme
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı Kurum vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Davacı Kurum harçtan muaf olmasına karşın, 23.08.2012 tarihli makbuzla 339,40 TL harcın tahsil edilmesi, bunun iadesi gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Kanun’un 438 inci maddesi gereğince Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı Kurum vekilinin belirtilen temyiz itirazının kabul edilerek; Mahkeme kararının 2 inci bendinin silinerek yerine, ” Harçlar yasası gereğince alınması gerekli 1.561,09 harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye gelir kaydına, davacı kurum tarafından peşin yatırılan 339,40 TL harcın davacı Kurum’a iadesine “ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.