YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/23111
KARAR NO : 2014/6950
KARAR TARİHİ : 10.04.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Her iki sanık için ayrı ayrı mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin 06.09.2004 tarihli sahte vekaletnameye dayanarak mağdura ait taşınmazın tapuda satış işleminin yapıldığı 19.04.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, sanıkların sahte nüfus cüzdanı ile notere başvurarak sahte içerikli vekaletname düzenlettirmek ve bununla tapu müdürlüğünde taşınmaz devrini gerçekleştirmek şeklinde sübut bulan eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 204/1-3, 43. maddelerine uyan zincirleme biçimde işlenen kanun hükmü gereği sahteliği sabit olan “resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama ile eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Hükmolunan ceza miktarları itibariyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanıklar hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d), (c) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,
Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasından 53. maddenin tatbikine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine “sanıkların, TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına” denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.