Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2013/13273 E. 2015/27674 K. 29.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/13273
KARAR NO : 2015/27674
KARAR TARİHİ : 29.06.2015

Tebliğname No : 11 – 2012/129
MAHKEMESİ : Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 08/09/2011
NUMARASI : 2010/460 (E) ve 2011/654 (K)
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

I- Sanık hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçu bakımından kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu ehliyet aslının celp edilerek incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde belge
aslının dosya içine konulması, iğfal kabiliyetinin ne şekilde oluştuğu kararda tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,
II- Sanık hakkında “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” suçu bakımından kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;
05.09.2008 tarihli tutanak içeriğine göre sanığın, uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan yakalandığı sırada üzerinde bulunan suça konu sürücü belgesini görevlilere ibraz etmekle birlikte herhangi bir tutanak düzenlenmeden yapılan ön görüşmede
hemen sürücü belgesinin sahte olduğunu beyan ederek gerçek kimliğini açıkladığı, hakkındaki bütün adli işlemlerin gerçek kimlik bilgileriyle yapıldığı, işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemediği, başkasının kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullanarak kendisini suçsuz, mağdur A.. S..’ı ise işlemediği bir suçun faili olarak göstermediği ve 5237 sayılı TCK’nun 268. maddesinde düzenlenen suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
III- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu
haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden her iki suç yönünden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.06.2015
gününde oybirliği ile karar verildi.