Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2013/24943 E. 2015/31724 K. 10.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/24943
KARAR NO : 2015/31724
KARAR TARİHİ : 10.12.2015

Tebliğname No : 11 – 2013/324874
MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 22/11/2011
NUMARASI : 2009/145 (E) ve 2011/292 (K)
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, iftira, dolandırıcılık

1- Sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin olunmuş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Dolandırıcılık ve iftira suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
a) Dolandırıcılık suçuyla ilgili olarak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.1998 gün ve 6/8-69 sayılı kararında açıklandığı üzere; önceden doğmuş bir zarar veya doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde zarar veya borç, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun oluşmayacağı gözetildiğinde; suça konu sahte senedin önceden doğmuş bir borç karşılığında hükümden önce ölen katılan Ramazan’a verildiği iddia ve kabul edilen olayda; sanığın unsurları oluşmayan atılı dolandırıcılık suçundan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
b) İftira suçundan kurulan hüküm ilgili olarak ise ;sanığın, soruşturma aşamasındaki beyanında, suça konu sahte senedi mağdur V.. D..’dan aldığını savunmaktan ibaret iftira suçunu oluşturan eyleminde, savunmaya konu fiillere ilişkin uydurduğu maddi
eser ve delillerin neler olduğu gösterilmeden, TCK’nun 267/2. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.