YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/21905
KARAR NO : 2015/16173
KARAR TARİHİ : 16.02.2015

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06/11/2014 gün ve 2014-19436/66456 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24/11/2014 gün ve KYB.2014/376264 sayılı ihbarnamesi ile;
Mühür bozma suçundan sanıklar … ve …’ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3.000,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmalarına dair, Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2011 tarihli ve 2010/282 Esas, 2011/234 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/11480 Esas, 2013/15670 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, mühür bozma suçunun oluşması için kanun veya yetkili makamların emri uyarınca mühür konulması gerektiği, elektrik dağıtımı yapan özel şirketlerce yapılacak mühürlemelerin ihlali durumunda anılan suçun oluşmayacağı cihetle, somut olayda, suç tarihi itibariyle elektrik dağıtım ve satışını yapan şirketin kamu kurumu niteliğinde bulunup bulunmadığının araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:
İncelenen dosya içeriğine göre; 31.07.2010 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan Çamlıbel Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin, mühürleme tarihi itibariyle henüz özelleştirilmeyip, 31.08.2010 tarihinde özelleştirildiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görülmediğinden REDDİNE, ancak Dairemizin istikrar kazanmış uygulamalarına göre, mühür bozma suçlarının zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmayıp, eylemden kaynaklanan somut bir zararın bulunmadığı gözetilmeden, müdahil kurumun zararının ödenmediği biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sabıkasız olan sanık … ve sabıkası engel teşkil etmeyen sanık … hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği görülmekle, belirtilen konuda da kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.