YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1805
KARAR NO : 2015/24555
KARAR TARİHİ : 02.04.2015

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.02.2015 gün ve 2014-4224/12746 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04.03.2015 gün ve KYB. 2015/71567 sayılı ihbarnamesi ile;
Resmi belgede sahtecilik ve göçmen kaçakçılığı yapma suçlarından sanık …’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204/1, 79/1-b, 35, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis, 2 yıl 1 ay hapis ve 12.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Erciş Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2009 tarihli ve 2009/3 Esas, 2009/414 Karar sayılı kararının infazı sırasında hükümlünün mahsup talebinin kabulüne, Hınıs Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/61 Esas, 2002/54 Karar sayılı dosyasında gözaltında ve tutuklulukta geçirilen 20/08/2002 tarihli süre ve 21/08/2002-27/09/2002 tarihleri arasındaki süreler ile Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/65 Esas, 2003/42 Karar sayılı dosyasında gözaltında ve tutuklulukta geçirilen 27/03/2002-27/05/2002 tarihleri arasındaki sürelerin hâlen infaz edilmekte olan ve Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/233 değişik iş sayılı içtima kararı ile verilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından mahsubuna ilişkin Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/07/2014 tarihli ve 2009/3 Esas, 2009/414 Karar sayılı ek kararını müteakip, hükümlünün mahsup talebinin kabulüne, Bitlis Ağır Ceza Mahkemesinin 19/02/2009 tarihli ve 2008/162 Esas, 2009/36 Karar sayılı dosyasında gözaltında ve tutuklulukta geçirilen 12/08/2004-13/08/2004 ile 13/08/2004-21/10/2004 tarihleri arasındaki sürelerin hâlen infaz edilmekte olan ve Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/233 değişik iş sayılı içtima kararı ile verilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından mahsubuna ilişkin Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/08/2014 tarihli ve 2009/3 Esas, 2009/414 Karar sayılı ek kararın kapsayan dosyanın incelenmesinde;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 63. maddesinin 1. cümlesi hükmünce; hapis cezasına mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden önce vuku bulan ve şahsi hürriyeti sınırlama neticesini doğuran bütün hallerin, bu hallerin doğumuna neden olan suçlara ilişkin olarak yapılan yargılama neticesinde verilen hükmün mahiyetine bakılmaksızın hapis cezasından mahsubu gerekeceği ve mahsup işleminin yapılabilmesi için tutuklu kalınan suçtan verilen kararın kesinleşme tarihinden önce bir başka suç ya da suçların işlenmesinin yeterli olacağı, tutuklu kalınan suçun beraatle veya mahkumiyetle sonuçlanmasının da mahsup işlemi için önemli olmadığı, buna göre,
1-Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22 07/2014 tarihli ve 2009/3 Esas, 2009/414 Karar sayılı ek kararına yönelik olarak yapılan incelemede; hükümlünün Hınıs Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/61 Esas, 2002/54 Karar sayılı beraat kararının 07/10/2002 tarihinde kesinleştiği, Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/65 Esas, 2003/42 Karar sayılı beraat kararının ise 11/04/2003 tarihinde kesinleştiği, Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/233 değişik iş sayılı içtima kararına konu ve cezasının infazı yapılmakta olan suçun tarihinin ise 20/08/2005 tarihi olduğu, böylece hükümlünün mahsubunu talep ettiği beraat kararlarının kesinleşme tarihlerinden sonra olduğu ve mahsup şartlarının oluşmadığı halde yazılı şekilde mahsup talebinin kabulüne karar verilmesinde,

2-Erciş 1. Asliye-Ceza Mahkemesinin 13/08/2014 tarihli ve 2009/3 Esas, 2009/414 Karar sayılı kararına yönelik olarak yapılan incelemede; Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/233 değişik iş sayılı içtima kararına konu ve cezasının infazı yapılmakta olan suçun tarihinin ise 20/08/2005 tarihi olduğu, Bitlis Ağır Ceza Mahkemesinin 19/02/2009 tarihli ve 2008/162 Esas, 2009/36 Karar sayılı hükmün açıklanması geri bırakılan karara konu suçun tarihinin 2004 yılı olup infazı yapılmakta olan suçun tarihinden önce olduğu ve keza hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve açıklanması geri bırakılan hükmün henüz denetim süresinin sona ermediği ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan mahkumiyet hükmünün infaz edilmesi ihtimalinin hukuken mümkün bulunduğu ve mahsup koşulları oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahsup talebinin kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:
Kanun yararına bozma isteminin kapsamı ile 2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın 6545 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesine ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 19.01.2015 gün ve 2014/8 sayılı iş bölümü kararına göre; kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yüksek 18. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.