YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/4124
KARAR NO : 2018/8838
KARAR TARİHİ : 06.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet

Adli emanetin 2010/152 sırasında kayıtlı belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına mahallinde karar verilmesi ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenleyen sanıklar hakkında TCK 43/1 maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1-Sanık …’ın “sahte fatura düzenlemek” ve “anlaşması olmadığı halde belge basmak” suçlarından hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, temel cezayı teşdit gerekçesi, başkaca cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık …’un “sahte fatura düzenlemek” ve “anlaşması olmadığı halde belge basmak” suçlarından hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyeti, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-f maddesinde öngörülen “elektrik hırsızlığı“ suçuna ilişkin olup, bu suçun hükümden sonra 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa ile değişik TCK’nin 163/3. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlenmesi ve 4352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesine göre koşullarının bulunması durumunda “verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkacağının” öngörülmesi karşısında, öncelikle tekerrür uygulamasına esas alınan hükümle ilgili olarak mahkemesince uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılıp sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde tekerrür hükümlerinin uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.