Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2016/4166 E. 2017/2029 K. 20.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/4166
KARAR NO : 2017/2029
KARAR TARİHİ : 20.03.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık …’in savunmasında, işyerinin cezaevinde olan kardeşi …n’e ait olduğunu, kardeşinin cezaevinde olması nedeniyle suç tarihinde işyerini oğlu olan temyiz dışı sanık …‘in işlettiğini, kendisinin oğluna yardım ettiğini, işyerinin mühürlendiği esnada işyerinde olduğunu, ancak sonra işyerinden ayrıldığını, bir süre sonra döndüğünde işyerinin açık olduğunu gördüğünü savunması, soruşturma aşamasında beyanına başvurulan… ve temyiz dışı sanık …’in de bu savunmayı doğrulamaları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu … Gıda San. Tic. Ltd. Şirketini suç tarihinde temsile yetkili kişi yada kişilerin Ticaret Sicil İl Müdürlüğünden de sorularak tespiti ile suç tarihinde bu işyerini fiilen kimin işlettiğinin kolluk maarifetiyle araştırılması suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
a-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b-Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu konuda karar verecek merci 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile de tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde şartla salıverilmeye ilişkin hükümlerin uygulanacağının hükme bağlandığı, bu sebeplerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında tayin ve tespitinin yapılması gerektiği gözetilmeden, infazı kısıtlar biçimde sanık hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.