YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/6374
KARAR NO : 2016/5762
KARAR TARİHİ : 21.06.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet
Ek Karar: Temyiz isteminin reddi

I- Sanık … hakkında verilen hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, 1412 sayılı CMUK’nın 311. maddesine göre inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili Dairesi olduğundan, 12.05.2014 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;
07.03.2014 tarihinde usülüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, yasal süresinden sonra 06.04.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II- Sanık … hakkında verilen hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
1- 5271 sayılı CMK’nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan 13.01.2012 tarih, 2012/II-10 sayılı mütalaanın, “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından verildiği halde, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının ait 31.01.2012 tarihli iddianamesi ile “sahte fatura kullanmak” suçundan açılan davaya devam edilerek sahte fatura düzenleyip, kullanmak suçundan mahkumiyet hükmü verilmek suretiyle, eylemlerin nitelendirilmesinde karışıklık ve çelişkiye neden olunması,
2- Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ”Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır” şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle; suça konu her üç takvim yılına ilişkin faturalardan kanaat oluşturmaya yetecek sayıda temin edilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMK’nun 325. maddesi uyarınca bozma kararının gerekçesine göre temyiz istemi süre yönünden reddedilen sanık …’e teşmiline, verilen kararın niteliği gereği sanık … hakkındaki infazın durdurulmasına ve suç açısından tahliyesine, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü bulunmadığı takdirde salıverilmesi için yazı yazılmasına, 21.06.2016 günü oybirliği ile karar verildi.