YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/6626
KARAR NO : 2019/1921
KARAR TARİHİ : 26.02.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Hakkında 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılan sanığın savunmalarında; …, … , …, …, … isimli kişilere vekalet verdiğini, işlerle onların ilgilendiğini, kendisinin sahte fatura düzenlemediğini, suçlamaları kabul etmediğini beyan ettiği ve sanığın vekalet verdiğini söylediği kişilere ilişkin vekaletname örneklerinin dosya arasına alındığı, bu kişilerle ilgili olarak mahkemece Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu ve haklarında soruşturma başlatıldığının anlaşılmış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sanığın vekalet verdiği kişilerle ilgili olan soruşturma dosyasının akıbeti sorularak bu kişilerle ilgili kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması ve açıldığının anlaşılması halinde duruşmaya getirtilip incelenerek bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, vekaletnamelerde adı geçen kişilerin tanık olarak beyanlarına başvurulması, sahte olduğu iddia edilen faturaları kullanan şirket yetkilileri ya da şahıslar dinlenerek söz konusu faturaları hangi ticari ilişki karşılığında kimden aldıklarının ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ya da sanığın vekalet verdiği kişilere ait olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu aldırılması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip 213 sayılı Yasanın 360. maddesindeki iştirak hükmü de dikkate alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde kararlar verilmesi,
2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 Tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.