YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/4500
KARAR NO : 2017/6773
KARAR TARİHİ : 18.10.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 TCK’nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-)Sanığın 01.12.2007 başlangıç tarihli kiraya veren kısmı … imzalı suça konu sahte kira sözleşmesini…. Dağıtım Endüstri ve Ticaret Anonim Şirketine sunarak doğalgaz kullanım sözleşmesi düzenlemek suretiyle üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; sanığın bu evi …..’dan kiraladığını, …..’ın tapunun kendi üstüne olmadığını bu nedenle … adına kira sözleşmesi yapmasını söylediğini, kendisinin de bu sözleşmeyi düzenlediğini savunması ve kira sözleşmesi tarihinden önce de evi …’den satın alan ….’ın bu evi sanığa kiraya verdiğini beyan etmiş olması karşısında; sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunun oluştuğu, ancak; gerçek bir durumun belgelenmesi maksadıyla sahteciliğin yapılmış olması nedeniyle hakkında TCK’nun 211. maddesi uygulanarak cezasında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayin edilmiş olması,
2-)Kabule göre de;
a-)Suç tarihinin suça konu kira sözleşmesinin …..Doğalgaz Dağıtım Endüstri ve Ticaret Anonim Şirketine sunulduğu tarih olan 07.12.2007 tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında yanlış yazılmış olması,
b-)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.