YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/8886
KARAR NO : 2021/5386
KARAR TARİHİ : 17.06.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
1-213 sayılı VUK’nin 139. maddesine göre; “vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin iş yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, iş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağından gizleme suçunun unsurlarının oluşmayacağı, defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın, sanığa 16.04.2012 tarihinde işyeri adresinde bizzat tebliğ edildiği anlaşılmakla, incelemenin dairede yapılmasına imkan veren VUK’nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılması gerektiğine ilişkin bir tespiti varsa buna ilişkin belgenin dosyaya ibrazının istenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a)Sanık hakkında defter ve belge gizleme suçundan açılan kamu davasında; düzenlenen vergi inceleme raporunda somut bir zarara yer verilmediği, vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde olmadığı, CMK’nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın bulunmadığı gözetilmeden; engel adli sicil kaydı bulunmayan, hakkında TCK’nin 62. maddesi uyarınca takdiri indirim maddesi ve yeniden suç işlemeyeceğine dair kanaat oluştuğundan TCK’nin 51. maddesi uyarınca erteleme hükmü uygulanan sanığa CMK’nin 231. maddesi hükümlerinin uygulanmasını kabul edip etmediği sorulduktan sonra sonucuna göre bu hususta karar verilmesi gerekirken “Katılan kurumun zararı karşılanmadığından” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b)Defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının 16/04/2012 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan 05/09/2012 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2008” şeklinde yanlış gösterilmesi,
c)Defter ve belge gizleme suçunda cezanın alt sınırının, 05/09/2012 olan suç tarihi itibarıyla 5904 sayılı Kanun‘un 23. maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun’un 359/a-2. maddesi uyarınca “18 ay hapis” olduğu gözetilmeyerek, sanık hakkında temel cezanın “1 yıl hapis“ olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,
Yasaya, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.