Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2017/9104 E. 2021/5297 K. 15.06.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/9104
KARAR NO : 2021/5297
KARAR TARİHİ : 15.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura kullanmak
HÜKÜM : Mahkumiyet

A) 2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;
UYAP’tan yapılan araştırmada 2009 ve 2010 yıllarında kullanmış olduğu faturaları düzenleyen mükelleflerden … hakkında 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/940 Esas ve 2014/571 Karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükümlerinin kesinleşmiş olduğunun ve söz konusu dosyanın içeriğinden faturaları düzenleyen mükellefin gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığının tespit edilmesi, sanık tarafından ticari teamüle uygun ödemeleri tevsik edici herhangi bir belge ibraz edilmediğinin belirlenmesi ve tüm dosya kapsamından, sanığın iş yerinde satmak üzere yurt dışından kaçak olarak getirttiği mallar için çalıntı mal almış gibi görünmesini engellemek amacıyla suça konu faturaları alıp kullandığının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK’nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; gerekçeli karar başlığında “2009 ve 2010” olarak yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların en son 2009 yılında Kasım ayı KDV beyannamesinde, 2010 yılında Ağustos ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle, sırasıyla “25.12.2009 ve 25.09.2010” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,
B) 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;
Suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 25/07/2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen “2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 15.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.