Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2017/9543 E. 2021/8921 K. 21.10.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/9543
KARAR NO : 2021/8921
KARAR TARİHİ : 21.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Sahte Fatura Kullanma, Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A)Sanık hakkında “2008 takvim yılında Sahte Fatura Kullanma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;
14.02.2011 tarihli iddianame başlığı ve sonuç cümlesi itibarıyla sanık hakkında mütalaa ile vergi suçu raporu ve eklerine uygun olarak sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açıldığı ve temyize konu hükmün gerekçesinde sahte fatura kullanma suçu değerlendirilerek bu suçtan hüküm verildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,
B)Sanık hakkında “Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;
1)213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 139. maddesine göre vergi incelemelerinin iş yerinde yapılması gerektiği, iş yeri faal olan sanığın hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılması gerektiğine ilişkin bir tespiti varsa buna ilişkin belgenin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki sonuç doğurmayacağı ve bu itibarla suçun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla, eksik araştırma ve inceleme neticesinde mahkumiyet hükmü kurulması,
2)Vergi suçu raporuna dayanak teşkil eden ve suçun esasını oluşturan defter, kayıt ve belgelerin ibrazına dair istem yazısı ile tebliğ alındı belgesinin onaysız fotokopilerinin dosyada bulunduğu anlaşılmakla; sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme dayanak alınan defter,kayıt ve belgeleri istem yazısı ile tebliğ alındı belgesinin aslının veya onaylı örneğinin dosyaya getirtilmesi gerektiği gözetilmeden, onaysız fotokopileri ile yetinilerek yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,
3) Kabule göre de;
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanğın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 21.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.