YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/9633
KARAR NO : 2021/7904
KARAR TARİHİ : 06.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura düzenleme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan da kamu davası açıldığı ancak bu suçtan herhangi bir karar verilmediği anlaşılmış ise de, zamanaşımı süresi dikkate alınarak mahkemesince her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.
A)Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;
Sanığa yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,
B)Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;
1-)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 tarih ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere, her bir takvim yılında sahte fatura düzenleme eylemlerinin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir takvim yılı içinde farklı zamanlarda birden fazla sahte fatura düzenleme eylemlerinde TCK’nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK’nin 43/1. maddesi uygulanmaksızın, eksik ceza tayini,
2-)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 06.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.