YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/1002
KARAR NO : 2018/2887
KARAR TARİHİ : 02.04.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca temyiz kesinlik sınırının 14.04.2011 tarihinden itibaren 3000 TL’ye çıkartılmış olması nedeniyle sanık hakkında mühür bozma suçundan doğrudan hükmolunan 760 TL adli para cezasının miktarı itibarıyla belirtilen kesinlik sınırının altında kaldığı; ayrıca, yargılama gideri hüküm niteliğinde olmayıp, hükme bağlı tamamlayıcı bir parça olarak kabul edildiğinden, kanun yolu açısından asıl hükmün bağlı olduğu kurallara tabi olduğu gibi, vekalet ücreti ile yönünden temyiz başvurusunun yapıldığı durumlarda da yargılama gideri hüküm niteliğinde olmayıp, hükme bağlı tamamlayıcı bir parça olarak kabul edildiğinden, kanun yolu açısından asıl hükmün bağlı olduğu kurallara tabi olduğu gibi vekalet ücreti ile sınırlı bir temyiz başvurusunun yapıldığı durumlarda da, temyiz edilebilirlik sınırı olarak HUMK’nın 427. maddesindeki düzenlemenin belirleyici olmayacağı ve asıl hükmün tabi olduğu temyiz edilebilirlik ölçüsünün esas alınacağı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.