Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2019/1949 E. 2022/3508 K. 03.03.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1949
KARAR NO : 2022/3508
KARAR TARİHİ : 03.03.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı açıklanırken yeterli ve hukuka uygun gerekçe belirtildiğinden, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyerek ve 5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19.03.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 27.12.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
1)Katılanın, satmış olduğu pvc malzemesi karşılığında sanıktan 15.000.TL bedelli senet aldığı, daha sonra sanığın vermiş olduğu senedi 25.06.2010 tarihli çek ile değiştireceğini katılana teklif ettiği, kabul etmesi üzerine iş yerine giden katılanın tahsilat makbuzu düzenlenmesi esnasında sanığın senedi alıp yırtmak suretiyle imha etmesi şeklinde gerçekleşen fiilde; dosyada fotokopisi mevcut senet üzerinde yapılan incelemede düzenleme tarihinin olmadığının anlaşılması karşısında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK’nin 688. (6102 sayılı Kanunun 776.) maddesinin 5 ve 6. fıkraları uyarınca senet metninde bulunması gerekli zorunlu unsurlardan olan “düzenleme tarihinin” bulunmaması halinde senedin özel belge niteliğinde olacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 208/1. maddesi uyarınca “özel belgeyi yok etmek” suçu yerine, suç vasfında hataya düşülerek “resmi belgeyi yok etmek” suçundan hüküm kurulması,
2)Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 03.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.