YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2080
KARAR NO : 2020/7025
KARAR TARİHİ : 03.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura kullanma, defter ve belge gizleme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın 16.12.2014 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, ancak bu tarihte yurt dışında olduğu anlaşılan sanığın 26.05.2015 tarihinde öğrenme üzerine hükmü temyiz ettiği belirlendiğinden, eski hale getirme ve temyiz isteminin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
1- Sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış; sanık ve müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA,
2- Defter ve belge gizleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
a) Hakkındaki mahkumiyet hükmü ertelenen sanık yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda CMK’nin 231. maddesinde belirtilen objektif ve sübjektif şartlar denetime imkân verecek şekilde tartışılmadan ve 22.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesiyle değişik CMK’nin 231/6. maddesine göre, ancak sanığın kabul etmemesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, duruşmada “beraatimi istiyorum, suçsuzum” şeklinde beyanda bulunduğu ve açıkca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmaması yönünde talebi bulunmadığı halde, ifadesine yanlış anlam yüklenerek, “231/5. maddesinin uygulanmaması yönündeki talebi nazara alınarak” biçiminde yasal olmayan gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b)TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,03.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.