Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2019/2201 E. 2019/6321 K. 17.09.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2201
KARAR NO : 2019/6321
KARAR TARİHİ : 17.09.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM : Sanık … hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan: Düşme
Sanıklar hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan: Mahkumiyet

1- Sanık … hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen düşme kararına karşı sanık müdafiinin temyiz talebinin incelemesinde;
Bozma üzerine yapılan yargılamada, sanığa yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyle tabi olduğu, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği mahkemece kabul ve takdir kılınmış, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükmün ONANMASINA,
2- Sanıklar hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı sanık … müdafii ile sanık …’un temyiz taleplerinin incelemesinde;
Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, kullanılan son fatura 29.12.2006 tarihli olup, suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanılmış olmaları nedeniyle suç tarihi “26.04.2007” olacağından, gerekçeli karar başlığında “2006” olarak yanlış yazılan suç tarihinin, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun, yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 26.04.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık … müdafii ile sanık …’un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,
17.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.