YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/537
KARAR NO : 2019/2180
KARAR TARİHİ : 04.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura düzenlemek
HÜKÜM : Beraat

A) Sanıklar hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:
Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve “derhal beraat” kararı verilmesinin koşullarının bulunmadığı anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,
B) Sanıklar hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 tarihli 2010/1-22 Esas ve 2010/42 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak olan mahkeme tarafından, sanıklara bozmaya karşı diyeceklerinin sorulması zorunlu olduğundan, bozma üzerine yapılan yargılamada sanıkların duruşmaya katılımı sağlanıp, bozmaya karşı diyecekleri sorulduktan sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanıkların sahte fatura düzenlemediklerini savunmaları karşısında;
a) 2007 ve 2008 takvim yıllarına ait düzenlenen faturaların, bu faturaları kullanan mükelleflerden araştırılması, temin edilmesi durumunda faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da tanık sıfatıyla dinlenen …’e ait olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılması,
b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da belirtilen kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde;
aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,
bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,
cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,
Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 04.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.