Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2019/5976 E. 2020/2818 K. 09.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/5976
KARAR NO : 2020/2818
KARAR TARİHİ : 09.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi Belgenin Düzenlenmesinde Yalan Beyan
HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın yetkilisi olmadığı halde Ankara Ticaret Sicil Memurluğu’nun 169603 sicil numaralı … Otogaz Petrol Nak. Oto. Gıda İth. İhr. San. Ve Tic. Ltd. Şti.’ne ait iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatlarını kullanarak, aynı isim altında kurulan İstanbul Ticaret Memurluğu’nun 593390 sicil numarasına kayıtlı … Otogaz Petrol Nak. Oto. Gıda İth. İhr. San. Ve Tic. Ltd. Şti.’nin 225235 sicil numaralı Ankara şubesi adına 17.12.2008 tarihinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na başvurarak bayilik lisansı belgesi almak suretiyle resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede sanığın aynı eyleminden dolayı Ankara (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2010/1713 esas sayılı dosyasıyla yargılama yapılarak hakkında beraat hükmü kurulduğunun ve bu hükmün Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 09.07.2018 tarih, 2016/10902 Esas sayılı kararıyla bozulması üzerine Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2018/519 Esas sayılı dosyası üzerinden yargılamasının devam ettiğinin anlaşılması karşısında; mükerrer yargılamanın önlenmesi ve gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, anılan dava dosyasının getirtilip incelenerek mümkünse birleştirilmesi, değilse bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin bu dosya içine alınıp, eldeki davanın mükerrer olup olmadığının araştırılması ile sanığın Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu’na yaptığı başvuruya ilişkin evrakların aslı veya onaylı örneklerinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı kurulmuş olması, yasaya aykırı
2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.