YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6618
KARAR NO : 2023/194
KARAR TARİHİ : 18.01.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
… 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2014/454 Esas, 2015/620 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 213 sayılı Sahte fatura düzenleme (213 sayılı Kanun) suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, beraat kararının usul ve yasaya uygun olmadığına ve kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanık hakkında 213 sayılı Kanun’un 367 nci maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin olarak verildiği, buna karşın … Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 03.09.2014 tarihli iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak sahte faturaları muhasebe kayıtlarına yansıtmak suretiyle 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (a) bendinde kamu davası açıldığı, Mahkemenin ise sahte fatura düzenleme suçundan beraat hükmü kurduğu anlaşılmış ise de zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 13.11.2014 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2014/454 Esas, 2015/620 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2023 tarihinde karar verildi.