YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3068
KARAR NO : 2022/2679
KARAR TARİHİ : 21.02.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık, 3568 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.09.2012 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 25.10.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
1)3568 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Sanığa yüklenen “3568 sayılı Kanun’a aykırılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.12.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,
2)Dolandırıcılık ve Resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
Sanığın, muhasebeci olmadığı halde kendisini muhasebeci olarak tanıtarak, katılanın vergi dairesindeki işlerini yapmak için maddi menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda; sanığın, işlemleri yaptığını göstermek için vergi dairesinin maddi varlıkları olan sahte düzenlediği tahakkuk fişleri, vergi dairesi alındı makbuzu ve haciz kaldırma yazısını kullanması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK’nin 158/1-d maddesinde düzenlenen “kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükümleri kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 21.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.