YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17322
KARAR NO : 2022/19024
KARAR TARİHİ : 15.11.2022

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik
…
…

A) Katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;
Katılan ve vekilinin yüzüne karşı 24.02.2015 tarihinde tefhim olunan hükmün, vekil tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 06.03.2015 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
B) Sanık … hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “02.08.2012” tarihi olarak gösterilmesi yerine “20.02.2011-17.03.2011” şeklinde gösterilmesi,
2- Suça konu belgelerin icra hukuk mahkemesine aynı anda ibraz edildiklerinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında, TCK’nin 43. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığının gözetilmemesi,
3- TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4- Sanığın adli sicil kaydında yer alan Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2011 tarihli, 2010/846 Esas ve 2011/137 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir bir örneğinin dosya arasına getirtilerek incelenmesi, karara konu suç bakımından uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 15.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.