Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2021/17643 E. 2021/9107 K. 25.10.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17643
KARAR NO : 2021/9107
KARAR TARİHİ : 25.10.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık …’ın yokluğunda verilen hüküm 19.02.2015 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebliğ edilmiş ise de, anılan Kanun hükmüne göre belirtilen adrese daha önce usulüne uygun tebliğ yapıldığına dair dosyada tebligat parçası bulunmadığı anlaşılmakla; tebligatın hukuken geçersiz olduğu, bu nedenle infaz aşamasında karardan haberdar olan sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1)Sanıklar hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyizlerinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmalarda ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanıklar tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,
2)Sanıklar hakkında “nitelikli dolandırıcılık” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyizlerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıkların diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
5237 sayılı TCK’nin 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise, TCK’nin 52. maddesi hükmü de gözetilmek suretiyle haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun’un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2 madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı esas alınarak artırım ve indirimler bu miktar üzerinden yapılmak suretiyle fazla ceza tayini ve infazda tereddüt yaratılması,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, nitelikli dolandırıcılık suçu açısından kurulan hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin kısımların tamamen çıkartılarak yerlerine ”sanıkların 5237 sayılı TCK’nin 158/1-f-son maddesi gereğince haksız menfaatin 2 katı olan 47.600 TL karşılığı 2.380 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1.983 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun’un 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL’den hesap edilerek sonuç olarak 39.660 TL ile cezalandırılmalarına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.