Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2021/7306 E. 2021/5799 K. 23.06.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7306
KARAR NO : 2021/5799
KARAR TARİHİ : 23.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura düzenleme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılan sanığın savunmasında; suçlamaları kabul etmediğini, 2009 yılında şirket işleri ile muhasebecileri olan ve vefat eden …’nın ilgilendiğini, düzenlenen faturaların sahte olduğunu ancak bunları kendisinin değil …’nın düzenlediğini beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından,
1- Faturaların mükellefin bağlı bulunduğu vergi dairesinden veya tespit edilen fatura kullanıcılarından araştırılarak temin edilmesi, temin edilen faturalar sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve muhasebecisine ait olduğunu söylemesi halinde ise, sanığın ve vefat ettiğini beyan ettiği muhasebecisi olan …’nın temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da tanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,
2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da tanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullandığı belirlenen mükellefler tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,
Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,
3- Kabule göre de;
a) Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenlenmesi eyleminde TCK’nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,
b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 23/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.