YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/752
KARAR NO : 2023/10946
KARAR TARİHİ : 26.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/700 E., 2016/5 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Mahkemece dosyadan el çekildikten sonra verilen 08.02.2016 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli ve 2015/700 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; almış olduğu cezanın temyiz edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Hakkında yakalama kararı bulunması nedeniyle emniyet görevlileri tarafından bulunduğu iş yerine gidilerek kimliği istenildiğinde, sanığın suça konu sürücü belgesini ibraz etmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.
2. Kriminal rapor ile suça konu sürücü belgesinin tamamen sahte olarak düzenlendiği ve aldatıcılık niteliği taşıdığı tespitleri yapılmıştır.
3. Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.
4. Suça konu belgenin müsaderesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen suça konu sürücü belgesi aslının dosyada delil olarak saklanması yerine 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli ve 2015/700 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının ikinci bendinde yer alan “sürücü belgesinin suçta kullanıldığı sabit olduğundan 5237 sayılı TCK 54. maddesi gereğince müsaderesine” ibaresinin çıkarılarak yerine “suça konu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.