Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2021/7595 E. 2023/10550 K. 20.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7595
KARAR NO : 2023/10550
KARAR TARİHİ : 20.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/524 E., 2016/91 K.
SUÇLAR : Özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi; verilen hapis cezasını hak etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanığın, katılan …’e ait sürücü belgesinin üzerine kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle… İlçesinde faaliyet gösteren… Rent A Car isimli iş yerinden … plaka sayılı aracı kiraladığı ve suça konu kira sözleşmesine katılan …’in ismini yazıp imzaladığı bu şekilde sanık hakkında açılan kamu davasında; sanığın tevilli ikrarı, suça konu kira sözleşmesindeki “…” yazısının sanığın eli ürünü olduğuna dair kriminal raporu, mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamı itibarıyla eylemin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan ilamda yer alan suçun uzlaşmaya tabi olduğu, uzlaşma sağlanması nedeniyle düşme kararı verildiği ancak adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek ilamlardan birinin 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinde yapılan değişiklikle uzlaşma kapsamına alınmış olması ve uyarlama yargılamasının yapılıp yapılmadığının tespit edilememesi nedeniyle, diğer adli sicil kayıtlarının esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. 5271 sayılı Kanun’un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.