YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3459
KARAR NO : 2024/519
KARAR TARİHİ : 17.01.2024

B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/1147 E., 2023/109 K.
SUÇ : Sahte fatura düzenleme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 02.06.2022 tarihli kararı ile “hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması” nedeniyle başkaca yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/1147 Esas, 2023/109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddsinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl yıl 19 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi; son celse verilen mütalaa kendilerine tebliğ edilmeden savunma hakları kısıtlanarak, mükerrer yargılama sonucu, eksik araştırma ve inceleme verilen mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. … mükellefi olan sanığın 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla dava açılmıştır.
2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Dava şartı olan mütalaa, vergi raporları ve bilirkişi raporu dosya arasında bulunmaktadır.
4. Mahkemesince Vergi Dairesinden tayin edilen vergi ve gecikme faizi ile birlikte gecikme zammı bunun yanında aynı eylemden dolayı kesilen ceza ve bunun gecikme zammının ödenip ödenmediği bu bahsi geçen hususlarda vergi dairesine borçlarının bulunup bulanmadığının bildirilmesinin istenildiği, takdir komisyonunca belirlenen tutarlar üzerinden tarh edilen vergilerin kesinleştiği ve bu vergiler için ödeme yapılmadığının ve mükellefin borç dökümü yazı ekinde gönderilmiş, sanığa ödeme ihtaratı yapılmış ancak sanığın ödeme durumunun olmadığını bildirdiğinden cezasında indirim yapılmamıştır.
5. Mahkemesince sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. … mükellefi olan sanığın 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında pos tefeciliği eylemini gizlemek için sahte fatura düzenlediği iddiasıyla dava açıldığı, sanık müdafinin temyiz dilekçesinde sanığın Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/235 Esas, 2014/116 Karar sayılı dosyasında bu dosyadaki eylemleri nedeniyle yargılandığını beyan ettiği; UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede sanığın tefecilik eylemleri nedeniyle … 1. Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı ve verilen beraat hükmünün Yargıtay 9. Ceza Dairesi’nin 2020/3061 Esas, 2020/1869 Karar sayılı kararı ile bozulduğu anlaşılmakla, sanık hakkında mükerrer yargılama yapılmasının önüne geçilmek amacı ile Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/235 Esas, 2014/116 Karar sayılı dosyası aslının getirilerek davaya konu eylem ile bu dosyaya konu eylemin aynı olay olup olmadığının araştırılması, davanın mükerrer olmadığının anlaşılması halinde sanığın tefecilik suçundan yargılandığı dosyanın akıbeti araştırılarak bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örnekleri çıkartılarak dosya içine konulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme sonucu mahkumiyet hükmü kurulması,
2. Kabule göre de;
a) Dosya kapsamına göre düzenlenen en son fatura tarihi nazara alındığında suç tarihinin 2012 yılı Mart ayı olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “2009-, 22.09.2014” yazılması,
b) Tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
c) Sanık hakkında uygulanan artırım ve indirimler sonucunda sonuç cezanın “3 yıl 7 ay 23 gün” yerine “2 yıl 19 ay 22 gün” olarak belirlenerek eksik ceza tayini,
Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/1147 Esas, 2023/109 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sonuç ceza yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.