YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3516
KARAR NO : 2024/892
KARAR TARİHİ : 25.01.2024

B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/560 E., 2023/304 K.
SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından, iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükümlerin; yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3…. 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2022/560 Esas, 2023/304 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği özetle; yüklenen suçları işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında 213 sayılı Kanun’un 367 nci maddesine göre dava şartı olan mütalaaya uygun olarak sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından ayrı ayrı kamu davaları açıldığı, sanık tarafından kurum zararı giderilmediğinden etkin pişmanlık hükümleri uygulanmaksızın, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçları tek suç kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanm suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, sanık hakkında her iki suçtan ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tek suç kabul edilerek hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Sanığın inşaat malzemeleri toptan ve perakende satış faaaliyetinde bulunmak üzere 10.01.2011 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdiği tarihten itibaren çok yüksek tutarlı faturalar düzenlemeye başlamasına rağmen iş hacmi ve kapasitesinin bu yüksek tutarlı alım ve satımı yapacak düzeyde olmaması, gerek yapılan yoklamalardan gerekse beyanname eklerinden araç, gereç, depo, ardiye, makine ve tesisinin bulunmadığının anlaşılması, çok yüksek ciro elde edildiğinin bildirilmesine rağmen cüzi miktarlarda ödenecek vergi beyan edilmesi, alış faturalarının tamamının Vergi Daireleri tarafından mükellefiyetleri re’sen terkedilmiş ya da haklarında sahte fatura düzenlemekten vergi incelemesi yapılan mükelleflerden temin edilmesi karşısında, yüklenen suçun sübutuna yönelik Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2022/560 Esas, 2023/304 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.