Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2011/15946 E. 2013/638 K. 14.01.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/15946
KARAR NO : 2013/638
KARAR TARİHİ : 14.01.2013

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.04.2011 tarih ve 2009/314-2011/149 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, reklam senaryosu olarak kullanılabilecek değerde bulduğu bir rüyasını noter tutanağı ile zapt altına aldırdığını, davalının izin almaksızın rüya metninden oluşan bu reklam senaryosunu ticari reklam filmi haline getirip yurt içi ve yurt dışında yayınlatarak kazanç elde ettiğini, bu şekilde telif eseri hakkına tecavüz ettiği ve bundan haksız kazançta bulunduğunu ileri sürerek şimdilik 7.000,00 TL telif hakkı bedelinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının noterde düzenlediği rüya ile reklam filmi arasında benzerlik/ iltibas olmadığını, reklam filminin bir yurt dışı firma tarafından hazırlanark 2003 yılında …’da, ardından … ve Türkiye’de yayınlandığını, reklam firmasının Türkiye’de tespit edilen bir rüyayı bilmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait noter onaylı metnin eser vasfına haiz olduğu, davacının eser sahibi sıfatı bulunduğu, ancak dava konusu reklam filmi senaryosunun davacı eseri ile aynı veya benzer nitelikte olmadığı, bu nedenle davacının mali haklarına tecavüzün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.