Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2011/2067 E. 2013/2378 K. 12.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/2067
KARAR NO : 2013/2378
KARAR TARİHİ : 12.02.2013

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen ….2010 tarih ve 2007/423-2010/342 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen ….02.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. … ile davalı vekili Av. … dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin üretici firmaların lisans hakkı çerçevesinde üretimini yaptığı yazılımların Türkiye’de ki dağıtıcısı ve hemde yapılan protokol ve verilen yetki belgesi çerçevesinde bu şirketlerin yasal temsilcisi olduğunu, davalı tarafından kullanılan CAD / CAM / CAE yazılımının şirkette bulunan bilgisayarlara izinsiz şekilde yüklendiğini ve bu bağlamda bu yazılımın lisansının bulunmadığının tespit edildiği, davacının mali hak sahibi olduğu yazılımların davalı tarafından lisansız şekildeki kullanımından davalının haksız kazanç elde ettiğini, kardan mahrumiyeti, lisans hakkına tecavüzden kaynaklanan maddi ve manevi tazminatın davalıdan talep edildiğini ileri sürerek, 34.509,33 TL maddi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, tanıtım amacını taşıyan programının demosunun davacı tarafından müvekkiline verildiğini, izinsiz ve lisansız kullanımın sözkonusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının ibraz ettiği vekaletnamenin 16/04/2010 tarihinde düzenlendiği, davacının dava tarihi itibari ile hak sahipliğini gösterir başkaca bir belge ibraz etmediği, dava tarihi itibari ile dava konusu yazılım üzerinde davacının hak sahipliği bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine kararverilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davacının mali hak sahibi olduğu yazılımların davalı tarafından izinsiz kullanıldığı iddiasına dayalı maddi tazminatın istemine ilişkin olup, mahkemece, yukarıda yazılı gerekçe ile davacının dava tarihi itibari ile dava konusu yazılım üzerinde hak sahipliği bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Oysa, davacı vekilince hak sahipliği konusundan ….05.2003 tarihli distribütörlük sözleşmesi, ….11.2005 tarihli sözleşme, 30.08.2005 tarihli yetki belgesi ile 16.04.2010 tarihli protokol ve vekaletnameye dayanılmış olup, mahkemece de isabetle belirtildiği üzere dava tarihi itibariyle hak sahipliği konusunda 16.04.2010 tarihli anılan belgelerin dışında sunulan diğer belgelerin davacını hak sahipliğini, teredütsüz bir şekilde kanıtlamaya yeterli bulunmasa bile yargılama sırasında davacı tarafından ibraz edilen 16.04.2010 tarihli protokol ve vekaletnamenin davacının hak sahipliğini kanıtlamaya yeterli olup olmadığının değerlendirilmesi gerekir. Kural olarak dava tarihi itibariyle hak sahipliğine ilişkin belge ve yada belgelerin ibrazı bir zorunluluk ise de dava tarihinden sonra düzenlenmiş olsa bile dava tarihinden sonra hak sahipliğinin kanıtlanmasına yönelik bu eksikliğinin giderilmesi mahkemenin kabulünün aksine her zaman olanaklıdır.
Bu durumda, mahkemece, davacı tarafın yargılama sırasında sunduğu 16.04.2010 tarihli protokol ve vekaletnamenin davacının dava konusu yazılım üzerinde hak sahipliğini kanıtlamaya yeterli olup olmadığını denetlemeye elverişli bir şekilde değerlendirmek ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken yanılgı değerlendirmeye dayalı isabetli olmayan yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yaraına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ….02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.