YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/10786
KARAR NO : 2013/10301
KARAR TARİHİ : 20.05.2013
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/05/2012 tarih ve 2010/731-2012/107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında 30.06.2009 tarihinde 400.000,00 TL tutarlı taksitli Genel Kredi Sözleşmesi imzalandığını, davacının kredi sözleşmesini erken ödeme yapmak sureti ile kapatmak istediğini, davalı bankanın Moda Şubesi tarafından Sözleşmenin 15.6. Maddesi uyarınca 26.139,75 TL erken kapama maliyetinin doğduğunun bildirildiğini, müvekkilinin kabul etmemekle birlikte ev ipoteğinin fekedilmeyeceği bildirilmekle birlikte bu parayı 26.11.2009 tarihinde davalı hesabına yatırdığını, davalı banka tarafından tek taraflı olarak belirlenen erken kapama maliyet oranının fahiş olduğunu, genel olarak bankalar tarafından uygulanan %1 oranından hesaplanarak -tahsilat yapılması gerekirken fazladan 22.139,75 TL’nin haksız şekilde tahsil edildiğini belirterek söz konusu haksız zenginleşme bedelinin ödeme tarihinden itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte istirdatına karar verilmesini istemiştir.
Davalı Vekili, davacının müvekkili bankanın 10573183 nuamralı müşterisi olduğunu, imzalamış olduğu Genel Kredi Sözleşmesi çerçevesinde 400.000,00 TL, 36 ay vadeli ticari kredi kullandığını, isteği üzerine 26.11.2010 tarihinde kendisine bildirilen erken kapama maliyetini yatırdığını ve kredinin kapandığını, BK 66. maddesindeki 1 yıllık zaman aşımı süresinin dolduğunu, davacı kendisine bildirilen tutarı ihtirazi kayıtsız yatırarak kredisini kapattığından istirdatını isteyemeyeceğini, işlemin bankacılık ve ticari teamüllere uygunsuz olduğunu bildirerek davanın haksızlığını savunmuş ve reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, taraflar arasında akdedilen sözleşmede erken ödeme komisyonu ödenmesi kararlaştırılmış ise de; net olarak ne oranda komisyon uygulanacağı konusunda belirleme yapılmadığı, davalı banka tarafından tahsil edilen 26.140,40 TL erken ödeme komisyonunun fahiş olup olmadığının değerlendirilmesinin gerektiği, davalı bankanın sözleşme ile kendisine bırakılan erken ödeme komisyonunu belirleme yetkisini kendisine fahiş getiri sağlama amacı ile kullanamayacağı,. MK’nun 2. maddesinin sınırları içinde ve diğer bankaların uygulamaları ile benzer bir uygulama yapılmasının gerektiği, yapılan
araştırma sonucunda ödeme tarihi itibari ile genel uygulamanın ortalama %2.50 oranında olduğunun belirlendiği, bu durumda, davalı bankanın imzalanan sözleşme hükümleri kapsamında erken ödeme ücreti isteyebileceği, kendi maliyet hesapları ve kayıtları ile davacıya getirilen yük açısından yapılan değerlendirme sonucunda, diğer bankaların uygulamaları da göz önünde bulundurularak %2.50 oranında erken ödeme komisyonu tahsil edilebileceği, davalı bankanın bunu aşan tahsilatının fahiş olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 15.792,59 TL’nin 26.11.2009 ödeme tarihinden itibaren yürütülecek kısa vadeli krediler için kullanılan avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 843,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.